4. NİSÂ:

 

‘Rahmetinden kovulan’, taşlanmış şeytanın ‘şerrinden’, Allâh’a sığınırım. ‘16:98’

Sonsuz şefkatle merhamet eden, inançlıları esirgeyen, bahşeden Allâh’ın adıyla…

 

‘Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm. Bismillâhirrahmânirrahîm’.

 

 

4:1          Ey insanlar! Rabbinize karşı ‘günahlardan’ korunun, ‘azabından’ korkun, ‘buyruklarına’ karşı gelmekten sakının. O ‘Allâhü Teâlâ’ ki, sizi yaratandır tek bir candan ‘hücreden’; Ve ondan ‘o candan’ onun eşini de yarattı. Ve türetip yaydı onlardan birçok erkekler ve kadınlar. Ve O’nunla ‘Allâhü Teâlâ’nın adını anarak’ birbirinize dilekte bulunduğunuz Allâh’a karşı ‘günahlardan’ korunun, ‘azabından’ korkun, ‘buyruklarına’ karşı gelmekten sakının. Ve akrabalık haklarından sakının. Şüphesiz Allâh, üzerinizde gözetleyicidir.

 

4:2          Ve yetimlere mallarını verin. Ve temizle ‘helâl, izin verilenle’ pisi ‘haram, yasaklanan, kötü olanı’ değiştirmeyin. Ve onların mallarını kendi mallarınıza ‘ilave edip’ yemeyin. Şüphesiz o, büyük suçtur.

 

4:3          Ve eğer yetimler ‘ile evlenip’ onlara adil davranamamaktan korkarsanız, o hâlde hoşunuza giden ‘başka’ kadınlardan ikişer ve üçer ve dörder nikâhlayın. Fakat eğer ‘onlara da’ adaletle davranamayacağınızdan korkarsanız o hâlde bir teki ile veya sahip olduğunuz elinizin altındaki ‘savaş esiri, köleyle’ yetinin. İşte bu, hakkaniyetten sapmamanız için daha uygundur.

 

4:4          Ve kadınlara, evlilik bağışını seve seve verin. Fakat kendi istekleriyle ondan birazını size bağış olarak ‘geri’ verirlerse o hâlde onu afiyetle rahatça yiyin.

 

4:5          Ve Allâh’ın, size ayakta durma ‘geçim kaynağı’ yaptığı mallarınızı aklı ermeyenlere vermeyin ve onun içinden ‘o mallarla’ onları rızıklandırın ve giydirin ve onlara iyilikle söz söyleyin.

 

4:6          Ve yetimleri nikâh çağına ulaşıncaya kadar deneyin. Artık eğer kendilerinde bir olgunluk tespit ederseniz, o hâlde mallarını onlara iade edin. Ve büyüyünce ‘geri alırlar’ diye, onları ‘mallarını’ israf ‘aşırılık’ ederek ve aceleye getirerek yemeyin. Ve ‘yetimin malını idare eden’ zengin kimse ise, o hâlde iffetli olsun ‘onun malını yemekten kaçınsın’. Ve fakir kimse ise, o hâlde geleneklere uygun olarak yesin. Nihayet onlara mallarını iade ederken de şahit bulundurun. Ve yeter, hesabı noksansız ‘olan’ Allâh. ‘50:16’

 

4:7          Anne-baba ve akrabaların geriye bıraktıkları şeyden erkekler için bir hisse ‘miras’ vardır. Ve kadınlar için de anne-baba ve akrabaların geriye bıraktıkları şeyden bir hisse ‘miras’ vardır. Onun ‘mirasın’ azından veya çoğundan ‘erkeğe ve kadına’ zorunlu kılınmış bir hisse vardır.

 

4:8          Ve miras paylaştırılırken, ‘miras düşmeyen’ akrabalar ve yetimler ve yoksullar orada hazır bulunurlarsa, o hâlde onları, ondan ‘mirastan’ rızıklandırın ve onlara iyilikle söz söyleyin.

 

4:9          Ve o kimseler ki, ‘yetimin malını idare edenler’ sakınsınlar. Eğer arkalarında güçsüz olmalarından korktukları evlatlar bıraksalardı, onlar için ‘haksızlık yapılmasından’ korkarlardı. Artık Allâh’a karşı ‘günahlardan’ korunup, ‘azabından’ korkup, ‘buyruklarına’ karşı gelmekten sakınıp ve doğru söz söylesinler.

 

4:10       Şüphesiz, o kimseler ki, yetimlerin mallarını haksızca yerler. ‘Onlar’ sadece karınlarına ateş yerler. Ve yakında alevli ateşe atılacaklar.

 

4:11       Allâh size, evlatlarınızın ‘mirası’ hakkında şöyle tavsiye ediyor. Erkeğe, kadının hissesinin iki katı, fakat eğer kadınlar ikiden fazlaysalar, o hâlde bırakılan şeyin ‘mirasın’ üçte ikisi onlarındır ve eğer o ‘kadın’ bir tek ise, o hâlde yarısı onundur. Eğer ‘ölenin’ evladı varsa, onun anne ve babasının her biri için, bıraktığı şeyden ‘mirasın’ altıda biri hisse vardır. Fakat onun evladı yoksa ve ‘sadece’ anne-baba mirasçı oluyorsa, o hâlde, üçte biri annesinindir ‘kalan babasınındır’. Fakat eğer ölenin kardeşi de varsa, o hâlde, altıda biri annesinindir. ‘Bunlar’ borcu ödenip ve de vasiyeti yerine getirildikten sonradır. Babalarınızdan ve oğullarınızdan hangisinin fayda bakımından size daha yakın olduğunu bilemezsiniz. ‘Bu hisseler’ Allâh’tan zorunlu kılınanlardır. Şüphesiz Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:12       Ve eğer eşlerinizin ‘kadınlarınızın’ evlatları yoksa onların bıraktıkları şeylerden ‘mirasın’ yarısı sizindir. Fakat eğer onların evlatları varsa o hâlde bıraktığı şeylerden ‘mirastan’ dörtte biri sizindir. ‘Bunlar’ yapılan vasiyet veya ‘üzerindeki’ borç ödendikten sonradır. Ve eğer evladınız yoksa bıraktığınızın şeylerden dörtte biri onlarındır ‘kadınlarındır’, fakat eğer evladınız varsa o hâlde bıraktığınız şeylerden sekizde biri onlarındır ‘kadınlarındır’. Bu da yaptığınız vasiyet veya borç ‘ödendikten’ sonradır. Ve eğer miras bırakan erkek veya kadının evlâdı ve anne-babası olmayıp, erkek veya kız kardeşi varsa, bu hâlde ikisinden her biri için altıda biridir. Fakat eğer bundan daha fazlaysalar, o hâlde onlar üçte bire ortaktırlar. Bunlar ‘kimseyi’ darlığa düşürmeden yapılan vasiyet ve de borç ödendikten sonradır. ‘Bunlar size’ Allâh tarafından vasiyettir. Ve Allâh en iyi bilendir, hemen cezalandırmayan, ılımlı davranandır.

 

4:13       Bunlar Allâh’ın sınırlarıdır. Ve kim, Allâh’a ve O’nun elçisine itaat ederse, ‘Allâhü Teâlâ’ onu altlarından ırmaklar akan cennetlere koyar. Kalıcılardır onun içinde. Ve işte budur büyük başarı, kurtuluş.

 

4:14       Ve kim de Allâh’a ve O’nun elçisine isyan eder ve O’nun sınırlarını aşarsa, onu, ateşe koyar. Kalıcıdır onun içinde ve onun içindir alçaltıcı azap.

 

4:15       Ve kadınlarınızdan zina yapmış olanlara aranızdan dört şahit isteyin. Eğer şahitlik ederlerse o hâlde, artık onlara ölüm gelinceye kadar veya onlar için, Allâh bir yol gösterinceye kadar evlerde tutun.

 

4:16       Ve aranızdan onu ‘zinayı’ yapanların ikisine de artık eziyet edin. Fakat eğer tövbe eder ve durumlarını düzeltirlerse, o hâlde ikisine de ‘eziyet etmekten’ kaçının. Şüphesiz Allâh, itaate döneni kabul eden, cezadan vazgeçendir, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:17       Ancak, Allâh’ın kabul edeceği tövbe, cahillikle ‘bilgisizlikle’ bir fenalık yapıp sonra, hemen tövbe edenler içindir ki, o hâlde, işte onlar, Allâh’ın tövbelerini kabul ettiği kimselerdir. Ve Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:18       Ve onlardan birine ölüm gelinceye kadar fenalık yapanlardan, „Gerçekten ben, şimdi tövbe ettim.“ diyen kimselerin tövbesi, tövbe değildir. Ve hakikati inkâra şartlanmış olarak ölenlerin tövbesi de ‘değildir’. İşte onlar… Biz hazırladık ‘âhirette’ onlar için elem azap.

 

4:19       Ey samimiyetle inananlar! Kadınlara zoraki varis olmanız size helâl değildir ‘izin verilmeyendir’. Ve onlara verdiklerinizin ‘evlilik bağışının’ bir kısmını almak için onları sıkıştırmayın, açıkça yüz kızartıcı işler yapmaları başka. Ve onlarla iyi geçinin. Ne var ki eğer onlardan hoşlanmıyorsanız, o hâlde ola ki, sizin hoşlanmadığınız bir şey hakkında Allâh pek çok hayır oluşturur.

 

4:20       Ve eğer bir eşin yerine başka bir eş almak isterseniz ve onlardan birine yığınla mal ‘evlilik bağışı’ vermiş olsanız dahi, ‘ayrıldığınızda’ artık ondan bir şeyi geri almayın. Onu, iftira ederek ve apaçık günah işleyerek mi alacaksınız?

 

4:21       Ve onu nasıl alırsınız ki ve birbirinizle kaynaşmıştınız ve onlar sizden kesin söz almışlardı.

 

4:22       Ve babalarınızın nikâhladığı kadınlarla nikâhlanmayın. Geçmişte olan şeyler başka. Şüphesiz o, bir hayâsızlıktır ve nefret edilen bir şeydir ve ne fena bir yoldur ‘bu’.

 

4:23       Size ‘şu kadınlarla evlenmeniz’ haram kılındı ‘yasaklandı’. Anneleriniz ve kızlarınız ve kız kardeşleriniz ve halalarınız ve teyzeleriniz ve erkek kardeşin kızları ve kız kardeş kızları ve anneleriniz ki onlar sizi emzirdi ve sütanneden kız kardeşleriniz ve kadınlarınızın anneleri ve kendileriyle birleştiğiniz kadınlarınızdan olup, evlerinizde bulunan üvey kızlarınız. Ancak, eğer onlarla ‘anneleriyle’ henüz birleşmemişseniz, o hâlde ‘üvey kızlarınızla evlenmenizde’ sizin üzerinize günah yoktur. Ve soyunuzdan gelen ‘öz’ oğullarınızın eşleri ve iki kız kardeşi bir arada toplamanız ‘nikâhlamanız’. Geçmişte olan şeyler başka. Şüphesiz, Allâh fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:24       Ve evli kadınlarla evlenmeniz ‘yasak kılınmıştır’, sahip olduğunuz elinizin altındaki ‘savaş esiri, köle’ başka. ‘Bunlar’ Allâh’ın sizin üzerinize yazdıklarıdır ‘zorunlu kıldıklarıdır’. Ve bunların ardındakiler, iffetli olmak ve zina yapmamak şartıyla mallarınızla ‘evlilik bağışı ile’ istemeniz size helâl kılındı ‘izin verildi’. Artık onlardan istifade ettiyseniz, o hâlde zorunlu kılınan evlilik bağışını onlara verin. Ve bu zorunlu kılınandan ‘evlilik bağışından’ sonra, razı olduğunuz konuda onunla anlaşmanızda sizin üzerinize günah yoktur. Şüphesiz Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:25       Ve sizden kim, samimiyetle inanmış ve hür kadınları nikâhlamak için mali güce sahip değilse, o hâlde ellerinin altındaki genç samimiyetle inanmış savaş esirlerinden evlensin. Ve Allâh sizin inancınızı daha iyi bilir. Siz birbirinizdensiniz ‘birbirinizin soylarındansınız’. Öyleyse iffetli yaşamaları, zina etmemeleri ve gizli dost tutmamaları şartıyla, sahiplerinin izniyle ve evlilik bağışını geleneklere uygun olarak verip onları nikâhlayın. Ancak, evli olduğu hâlde zina yaparlarsa, o hâlde hür kadınlara uygulanan azabın yarısı kendilerine uygulanır. İşte bu sizden ‘aranızdan, zina edip’ günaha girmekten korkan kimseler içindir. Ve sabretmeniz sizin için hayırlıdır. Ve Allâh, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:26       Allâh size ‘izin verileni ve yasağı’ açıkça belli etmek ve sizi, sizden öncekilere uygulanan sünnetlere ‘İlâhî hükümlere’, razı olduğu yolu idrak ettirmek ve tövbelerinizi kabul etmeyi diler. Ve Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:27       Ve Allâh sizin tövbenizi kabul etmeyi diler. Ve tutkularına uyanlar ise ‘kötü arzuların esiri olanlar’, sizin büyük bir eğilimle büsbütün sapmanızı isterler.

 

4:28       Allâh, sizden ‘tövbelerinizin kabulüyle vicdanınızı’ hafifletmeyi diler. Ve insan ‘tutkularına’ zayıf yaratıldı.

 

4:29       Ey samimiyetle inananlar! Sizden rızanızla yaptığınız ticaret haricinde, mallarınızı kendi aranızda gerekçesiz yemeyin. Ancak. Ve kendinizi ‘ve birbirinizi’ öldürmeyin. Şüphesiz Allâh, siz inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:30       Ve kim, bunu ‘yasaklananları’ düşmanca ‘niyetle’ ve haksızca yaparsa, o hâlde biz onu yakında ateşe yaslayacağız. Ve işte bu, Allâh için kolaydır.

 

4:31       Eğer yasaklandığınız şeylerin büyüklerinden kaçınırsanız, fenalıklarınızı ‘günahlarınızı’ örteriz ve sizi ikram ‘olunacağınız’ bir yere koyarız.

 

4:32       Ve Allâh’ın bazınızı bazınıza üstün kıldığı şeyleri ‘İlâhî adalet gereği verdiği rızkı’ arzulamayın. Erkekler için kazandıklarından bir hisse vardır ve kadınlar için de kazandıklarından bir hisse vardır. Ve Allâh’tan, O’nun lütfundan isteyin. Şüphesiz Allâh, en iyi bilendir.

 

4:33       Ve anne- babanın ve yakın akrabaların bıraktıkları şeylerden ‘mirastan’ herkes için ‘erkek ve kadını’ mirasçılar belirledik. Ve artık yeminlerinizin bağladığı kimselere de ‘söz verdiğiniz kimselere de’ hisselerini verin. Şüphesiz Allâh, her şey üzerine her yerde hazır, her şeyin iç yüzünün farkında ve şahit olandır. ‘50:16’

 

4:34       Erkekler, mallarından ‘evlilik bağışı ve aile geçimi için’ harcamaları sebebiyle ve Allâh’ın, onların ‘insanların’ bazılarını bazılarından üstün kılması sebebiyle, kadınların üzerinde kollayıcılardır. Bu yüzden, iyi niyet ve amaçlarla, yararlı gayretler yapan kadınlar itaatkâr olanlardır. Allâh’ın ‘onları ve haklarını’, koruduğu gibi, onlar da bu sebepten ‘korunması gerekli’ gizliyi muhafaza ederler. Ve itaatsizliklerinden korktuğunuz ‘gözü dışarda kadınlara’ ise nasihat edin. Ve ‘ısrar ederlerse’ yataklarında yalnız bırakın. Ve ‘yine de itaat etmezlerse’ onları çıkarın. ‘65:1’ Eğer size itaat ederlerse, artık onların aleyhine başka bir yol aramayın. Şüphesiz Allâh, kudretli, yücedir, sınırsız büyüktür.

 

4:35       Ve eğer ikisinin ayrılmasından korkarsanız, o hâlde onun ‘erkeğin’ ailesinden bir hakem ve onun ‘kadının’ ailesinden bir hakem gönderin. İkisi de ‘karı-koca’ arayı düzeltmeyi isterlerse, Allâh onların aralarının düzelmesinde onları başarılı kılar. Şüphesiz Allâh, en iyi bilendir, haberdar olan, üstün bilgi sahibidir.

 

4:36       Ve Allâh’a ‘hizmetle, ibadetle’ kulluk edin. Ve O’na hiçbir şeyi bir benzer yakıştırmayın. Ve anne-babaya iyi davranıp, bağış yapın. Ve akrabaya ve yetimlere ve yoksullara ve yakın komşuya ve uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolda kalmışa ve elinizin altında sahip olduklarınıza ‘size bağımlı olanlara’ da. Şüphesiz Allâh, kibirli olan, övünen kimseleri sevmez.

 

4:37       O kimseler ki, cimridirler ve insanlara cimriliği emrederler. Ve Allâh’ın kendilerine lütfundan verdiği şeyi gizlerler. Ve Biz hakikati inkâra şartlanmışlar için alçaltıcı azap hazırladık.

 

4:38       Ve o kimseler ki, mallarını insanlara gösteriş için bağış yaparlar. Ve Allâh’a samimiyetle inanmazlar ve âhiret gününe de… Ve kime şeytan arkadaş olursa, o hâlde ‘bu’ ne fena arkadaşlıktır.

 

4:39       Ve ne olurdu, onlar da Allâh’a ve âhiret gününe samimiyetle inananlar olsalardı. Ve Allâh’ın kendilerine verdiği rızıktan ‘gösterişsiz’ bağış yapsalardı. Ve Allâh onları en iyi bilendir.

 

4:40       Şüphesiz Allâh, zerre kadar eziyet etmez. Ve eğer bir iyilik yaparsanız, onu arttırır. Ve kendi katından büyük mükâfat verir.

 

4:41       Artık her türlü milletten bir şahit ‘inancına tanıklık edecek elçi’ getirdiğimizde ve seni de onların üzerine şahit getirdiğimizde ‘hâlleri’ nasıl olacak?

 

4:42       İzin günü ‘Allâhü Teâlâ’nın izniyle gerçekleşecek kıyâmet günü’, hakikati inkâra şartlanmışlar ve elçiye asi olanlar ‘karşı gelenler’, kendilerinin dümdüz ‘yerle bir’ olmalarını arzularlar. Ve ‘inkâr ettikleri hiçbir’ sözü, Allâh’tan gizleyemezler.

 

4:43       Ey samimiyetle inananlar! Sarhoşken ve ne söylediğinizi bilinceye kadar ve boy abdestini gerektiren hâlde, yolcu olmanız haricinde, boy abdesti alıncaya kadar, ibadete ‘namaza’ yaklaşmayın. Ve eğer hasta veya yolculuktaysanız veya aranızdan biriniz tuvaletten gelmişse veya kadınlara dokunmuş ‘ilişkiye girmiş’ fakat su bulamamışsanız, o hâlde temiz toprağa yönelip, ‘niyet edip’ böylelikle ondan yüzlerinize ve ellerinize hafifçe sürün. Şüphesiz Allâh, affedici olandır, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır.

 

4:44       Görmedin mi? O kimseleri ki, kitaptan ‘hakikat bilgisinden’ nasip verildi ‘Yahudiler ve Hristiyanlar’. Sapkınlığı satın alıyorlar ve sizin de yoldan sapmanızı istiyorlar.

 

4:45       Ve sizin düşmanlarınızı en iyi Allâh bilir. Ve yeter Allâh, samimi dost, işlerini yoluna koyan, lütfeden ‘olarak’. Ve yeter Allâh, yardım eden ‘olarak’.

 

4:46       Kimi Yahudiler, ‘Tevrât’taki’ kelimeleri yerinden değiştirip tahrif ediyorlar ‘manalarını bozuyorlar’ ve dillerini eğip bükerek ve dîni ‘İlâhi esasları’ yererek derler ki: „İşittik ve isyan ettik.“. Ve işit, işitmez olası ve „râinâ“ ‘bizi gözet, İbranice: ahmak’. Ve eğer onlar: „İşittik ve itaat ettik ve işit ve „unzurnâ“ ‘bize bak’ „ deselerdi, elbette kendileri için daha hayırlı ve daha doğru olurdu. Ve lâkin Allâh, hakikati inkâra şartlanmaları sebebiyle onları lânetledi. Artık onların pek azı hariç, samimiyetle inanmazlar.

 

4:47       Ey kendilerine kitap verilenler ‘Yahudiler ve Hristiyanlar!’. Beraberinizdeki şeyi ‘hakikat bilgisini’ onayan, indirdiğimiz bu şeye ‘Kur’ân’a’ yüzleri silmemizden, böylelikle onları arkalarına döndürmemizden ‘âhirette gösterilip, tekrar bilinçler silinip eski hâllerine döndürmeden’ önce veya Cumartesi hürmetini yerine getirmeyen ahaliyi lânetlediğimiz gibi onları da lânetlemeden önce samimiyetle inanın. Ve Allâh’ın emri ‘mutlaka daima’ yerine gelmiştir.

 

4:48       Şüphesiz Allâh, O’na ‘Kendisine’ bir benzer yakıştırılmasını bağışlamaz. Ve bunun yanı sıra şeylerde dilediği kimseyi bağışlar. Ve kim, Allâh’a bir benzer yakıştırırsa, o hâlde, büyük günah işleyerek iftira etmiştir.

 

4:49       Görmedin mi? O kimseleri ki, benliklerini temize çıkarırlar. Aksine, ancak Allâh, dilediği ‘isteyen’ kimseyi ‘günahlardan’ arındırır. Ve hurma çekirdeğinin ince lifi kadar ‘bile’ haksızlık edilmezler.

 

4:50       Bak, Allâh üzerine nasıl iftira ediyorlar. ‘2:168-169, 7:33’ Ve yeter ‘bu onlara’ apaçık günah ‘olarak’.

 

4:51       Görmedin mi? O kimseler ki ‘Yahudiler ve Hristiyanlar, kendilerine’ kitaptan ‘hakikat bilgisinden’ nasip verildi. Cibte ‘kâhinlere, mabutlara, putlara ve uydurma her şeye’ ve tâğut’a ‘İslâm’dan uzaklaştıran herkes ve her şeye’ inanıyorlar ve hakikat inkârcıları için de: „Bunlar samimiyetle inanmışlardan daha doğru bir yoldadır.“. derler.

 

4:52       İşte onlar… O kimseler ki, Allâh onlara lânet etti. Ve Allâh kimi lânetlerse, artık onun için asla ‘azaba karşı’ yardımcı bulamazsın.

 

4:53       Yoksa onların saltanat, hükümranlıktan bir nasibi mi var? Öyle olsaydı insanlara hurma çekirdeğinin üzerindeki oyuğu dolduracak kadar bile ‘rızık’ vermezlerdi.

 

4:54       Yoksa onlar, Allâh’ın lütfundan insanlara verdiği şeylere haset mi ediyorlar? Doğrusu, Biz, İbrâhîm ailesine ‘soyuna’ kitap ‘hakikat bilgisini’ ve hükümlerini vermiştik. Ve onlara büyük saltanat, hükümranlık verdik.

 

4:55       Artık onlardan kimi ona ‘hakikat bilgisine’ samimiyetle inandı ve onlardan kimi de ondan alıkoymaktadır. Ve yeter ‘inkârcılara’, alevli ateş cehennem.

 

4:56       Şüphesiz, o kimseler ki, âyetlerimizi ‘hakikat bilgisini’ inkâr ettiler. Onları yakında ‘âhirette’ ateşe yaslayacağız. Onların derileri her defasında kavruldukça, azabı tatmaları için onları başka derilerle değiştireceğiz. Şüphesiz Allâh daima üstün gelen, eşi benzeri olmayandır, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:57       Ve o kimseler ki, samimiyetle inandılar ve iyi niyet ve amaçlarla, yararlı gayretler yaptılar. Yakında onları altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacağız. Kalıcılardır onun içinde ebedî. Onlar için orada temiz eşler vardır. Ve onları güzel ‘ne sıcak-ne soğuk, tam kararında’ bir gölgeye koyacağız.

 

4:58       Şüphesiz Allâh, emanetleri sahibine teslim etmenizi ve insanlar arasında hükmettiğinizde adaletle hükmetmenizi emreder. Şüphesiz Allâh, bununla size ne güzel nasihat veriyor. Şüphesiz Allâh, işitmesi devamlı ve her şeyi kapsayan, işittiğine icabet edendir, her hâliyle görendir.

 

4:59       Ey samimiyetle inananlar! Allâh’a itaat edin ve elçiye de itaat edin ve aranızdan olan emir sahiplerine de ‘hüküm veren yetkililere de’. Bundan sonra eğer bir şey hususunda ‘birbirinizle’ çekişirseniz, o hâlde Allâh’a ve âhiret gününe samimiyetle inanıyorsanız, onu, Allâh’a ve elçisine havale edin. İşte bu hayırlıdır ve sonuç bakımından daha iyidir.

 

4:60       Görmedin mi? O kimseleri ki, sana indirilen şeye ‘hakikat bilgisine’ ve senden önce indirilen şeye ‘hakikat bilgisine’ inanmış olduklarını zannediyorlar. Ve o’nu ‘tâğut’u’ inkâr etmekle emrolundukları hâlde, tâğut’un ‘İslâm’dan uzaklaştıran herkes ve her şeyin’ önünde muhakeme olunmayı istiyorlar. Ve şeytan, onları uzak ‘geri dönülmez’ bir sapkınlıkla saptırmak istiyor.

 

4:61       Ve onlara: „Allâh’ın indirdiği şeye ‘hakikat bilgisine’ ve elçiye gelin.“. Denildiğinde, ikiyüzlülük yapanların senden iyice yüz çevirdiklerini görürsün.

 

4:62       Öyleyse, nasıl olur da elleriyle sunduğu şeyler ‘günahlar’ sebebiyle onlara bir musibet isabet ettiğinde ‘Hz. Ömer a.s.’ın öldürdüğü nifak çıkaranın diyetini istemek için’, sonra Allâh’a yemin ederek sana gelirler ‘derler ki’: „İsteğimiz, iyilik etmek ve ‘iki hasmın’ aralarını uzlaştırmaktan başka ‘bir şey’ değildir.“.

 

4:63       İşte onlar… O kimseler ki, Allâh onların kalplerinde olan her şeyi biliyor. Artık onlardan kaçın. Onlara nasihat et ve onlara benlikleri hakkında etkileyici söz söyle.

 

4:64       Ve Biz, ‘hiç’ bir elçiyi, Allâh’ın izniyle kendilerine itaat edilmesi haricinde ‘bir nedenle’ göndermedik. Ve onlar benliklerine ‘haksızca’ eziyet ediyor olduklarında, eğer sana gelselerdi, bu yüzden Allâh’tan bağışlanma dileselerdi ve elçi de onlar için bağışlanma dileseydi, elbette bulurlardı Allâh’ı, itaate dönenin tövbelerini kabul eden, cezadan vazgeçen, inançlıları esirgeyen, bahşeden.

 

4:65       Fakat hayır ve Rabbine ant olsun ki, aralarında çekiştikleri şey hakkında, seni hakem yapıp, sonra da verdiğin hükmün yerine getirilmesine içlerinde sakınca duymaksızın ‘itirazsız’, tam bir teslimiyetle ve teslim olmadıkça samimiyetle inanmış olmazlar.

 

4:66       Ve eğer onlar üzerine: „Kendinizi öldürün. ‘Canlarınızı feda edin’ „ veya „Yurtlarınızdan çıkın.“ yazsaydık ‘zorunlu kılsaydık’, aralarından pek azı hariç, bunu yapmazlardı. Ve eğer onlar, kendilerine nasihat edilen şeyi yapıyor olsalardı, elbette kendileri için daha hayırlı ve ‘inançlarında’ kararlılık bakımından daha ötede olurdu.

 

4:67       Ve öyle olsaydı, Biz onlara, elbette katımızdan büyük mükâfat verirdik.

 

4:68       Ve onları elbette ‘Allâhü Teâlâ’nın razı olduğu’ yol doğrultusunda yönlendirirdik.

 

4:69       Ve kim, Allâh’a ve elçiye itaat ederse, o hâlde, işte onlar, Allâh’ın kendilerine iyi hâl verdiği peygamberlerle ve sözünde samimi, hakikati kabul edenlerle ve şehitlerle ve iyi ahlâk sahipleriyle beraberlerdir. İşte onlar ne güzel arkadaştır.

 

4:70       İşte bu lütuf Allâh’tandır. Ve yeter Allâh, en iyi bilen ‘olarak’.

 

4:71       Ey samimiyetle inananlar! Silahlarınızı alın. Artık bölükler hâlinde veya toplu olarak savaşa çıkın.

 

4:72       Ve mutlaka aranızdan bazıları vardır ki, elbette o kimseler, mutlaka ‘savaşa katılmakta’ yavaş davranır. Sonra da eğer size bir musibet isabet ederse, der ki: „Allâh bana lütufta bulundu da o zaman ben onlarla beraber şehit olmadım.“.

 

4:73       Ve elbette eğer gerçekten, Allâh’tan size bir lütuf ‘zafer’ isabet ederse, sanki sizlerle ve onun arasında bir görüşme olmamış gibi elbette, der ki: „Keşke ben de onlarla beraber olsaydım, böylelikle başarı, kurtuluş kazansaydım.“.

 

4:74       Artık dünya hayatını, âhiret hayatı karşılığında satanlar, Allâh yolunda savaşsınlar. Ve kim, Allâh yolunda savaşırken öldürülür veya galip gelirse, o hâlde yakında ‘âhirette’ ona vereceğiz büyük mükâfat.

 

4:75       Ve size ne oluyor ki Allâh yolunda ve: „Rabbimiz! Halkı zalim olan bu şehirden bizi çıkar ve katından bir samimi dost ve katından bize bir yardımcı ver.“. Diyen aciz bırakılan, güçsüz erkekler, kadınlar ve evlatlar için savaşmıyorsunuz?

 

4:76       O kimseler ki, samimiyetle inanırlar. Allâh yolunda savaşırlar ve hakikat inkârcıları ise tâğut’un ‘İslâm’dan uzaklaştıran herkes ve her şeyin’ yolunda savaşırlar. O hâlde şeytanın dostlarıyla savaşın. Şüphesiz şeytanın hilesi zayıftır.

 

4:77       Görmedin mi? O kimseleri, kendilerine denildi ki: „Ellerinizi ‘savaşmaktan’ çekin ve ibadeti titizlikle, gereğince uygulayın ve zekât verin.“. Oysaki üzerine savaş yazıldığında ‘zorunlu kılındığında’, aralarından bir kısmı, ‘düşmanları olan’ insanlardan, Allâh’tan korkar gibi veya daha şiddetli korkuyla korkarlar ve dediler ki: „Rabbimiz! Neden savaşı üzerimize yazdın ‘zorunlu kıldın’, bizi yakın bir vadeye kadar erteleseydin olmaz mıydı ya?“. ‘Yâ Muhammed!’, De ki: „Dünya yararlanma imkânı azdır ve âhiret ise samimiyetle inanmış kimseler için hayırlıdır.“. Ve hurma çekirdeğinin ince lifi kadar ‘bile’ haksızlık edilmezsiniz.

 

4:78       Nerede olursanız olun, ölüm size yetişir. Ve ‘hatta’ yükseklerde ‘Yıldız’ burçlarında olsanız bile. Ve eğer onlara iyilik isabet ederse derler ki: „Bu Allâh’tandır.“. Ve eğer onlara fenalık isabet ederse derler ki: „Bu sendendir.“. ‘Yâ Muhammed!’, De ki: „Hepsi Allâh katındandır.“. Fakat ne oluyor bu topluma ki, sözü idrak etmiyorlar?

 

4:79       Sana iyiliğe ait şeyden ne isabet ederse, ancak Allâh’tandır. Ve sana fenalığa ait şeyden ne isabet ederse, o hâlde o, benliğindendir ‘kötü arzuların esiri olduğundandır’. Ve seni, insanlara elçi olarak gönderdik. Ve yeter Allâh, her yerde hazır, her şeyin iç yüzünün farkında ve şahit ‘olarak’. ‘50:16’

 

4:80       Kim, elçiye itaat ederse, ancak Allâh’a itaat etmiş olur. Ve kim, dönüp giderse, o hâlde Biz seni onların üzerine muhafız göndermedik.

 

4:81       Ve derler ki: „İtaat ettik. ‘Baş üstüne’ „. Ne var ki, senin yanından çıktıklarında, aralarından bir grup, senin söylediğinden başkasını, geceleyin gizlice kurarlar. Ve Allâh, onların gece kurdukları şeyi yazıyor. ‘50:16’ Artık onlardan kaçın. Ve Allâh’a itimat et. Ve yeter Allâh, her hususta idareyi üstlenen, itimat edilen ‘olarak’.

 

4:82       Hâlâ Kur’ân’ı ‘derinliğine’ düşünmezler mi? Ve eğer Allâh’tan başkasının katından olsaydı, onun içinde elbette birçok anlaşmazlık ‘uyumsuzluk’ bulurlardı.

 

4:83       Ve onlara emniyet veya korku haberi geldiğinde onu ifşa ederler. Ve eğer onu elçiye ve kendilerinden olan emir sahiplerine ‘kimseye ifşa etmeden, hüküm veren yetkililere’ döndürselerdi, aralarından onun ‘o haberin’ iç yüzünü araştıranlar elbette ‘gerçeği’ bilirlerdi. Ve Allâh’ın lütfu ve şefkati, bağışlaması üzerlerinize olmasaydı, ‘birçok işinizde’ azınız hariç, elbette şeytana uyardınız.

 

4:84       Öyleyse Allâh yolunda savaş. Sen kendinden başkasıyla sorumlu tutulmazsın. Ve samimiyetle inananları da teşvik et. Umulur ki Allâh, o hakikat inkârcılarının ağır baskılarını ‘üzerinizden’ çeker. Ve ‘ancak’ Allâh, güç olarak daha ötedir ve ibretlik cezası daha şiddetlidir.

 

4:85       Kim, bir iyiliğe şefaatle yardım ederse ‘iyi bir davaya aracı olursa’, ondan onun ‘sevap’ hissesi olur. Ve kim, fenalığa bir şefaatle ‘günah işlenmesine’ yardım ederse, onun da ondan ‘günahtan’ payı olur. Ve Allâh, her şey üzerine karşılığını veren, muhafaza eden, yarattıklarına rızıklarını ulaştırandır.

 

4:86       Ve bir selâmla selâmlandığınızda, o hâlde siz, ondan daha iyisiyle selâm verin veya onu ‘aynen’ iade edin. Şüphesiz Allâh’ın, her şey üzerinde hesabı noksansızdır.

 

4:87       Allâh ki, O’ndan başka İlâh yoktur. Sizi, hakkında şüphe olmayan kıyâmet gününde elbette bir araya toplayacaktır. Ve kimdir, Allâh’tan daha doğru sözlü?

 

4:88       O hâlde size ne oluyor ki, ikiyüzlülük yapanlar için ikiye bölündünüz. Ve Allâh, onları kazandıkları ‘günahlar’ sebebiyle tersine ‘hakikat inkârcılığına’ çevirdi. Allâh’ın saptırdığı kimseyi yönlendirmek mi istiyorsunuz? Ve Allâh, kimi ‘inkârı sebebiyle’ sapkınlıkta bırakırsa, artık onun için asla bir yol bulamazsın.

 

4:89       İstediler ki, ‘kendilerinin’ inkâr ettikleri gibi, nankör olun ve böylelikle ‘onlara’ uygun olun. Artık Allâh yolunda hicret ‘göç’ edinceye kadar onlardan dostlar edinmeyin. Bundan sonra eğer ‘düşmanlığa’ yönelirlerse, o hâlde onları nerede bulursanız alın ‘yakalayın’ ve onları öldürün ‘2:190, 9:1, 9:2’. Ve onlardan dost ve yardımcı edinmeyin.

 

4:90       Sizlerle aralarında kesin söz ‘anlaşma’ olan bir topluma sığınanlar veya sizlerle savaşmaktan veya kendi toplumlarıyla savaşmaktan göğüsleri daralmış olarak size gelenler hariç ‘dokunulmazdır’. Ve eğer Allâh dileseydi, elbette onları sizin üzerinize salardı, o zaman sizlerle elbette savaşırlardı. O hâlde eğer sizden uzak durur, artık sizlerle savaşmazlarsa ve size barış teklif ederlerse, o hâlde Allâh, onların üzerine ‘saldırmanız için’ size bir yol ‘yetki’ vermemiştir.

 

4:91       Başkalarını da bulacaksınız ki, hem sizden güvende olmayı ve kendi toplumlarından güvende olmayı isterler. Her defasında fitneye ‘sapkınlığa’ döndürülseler, ona balıklama daldılar. Eğer bundan sonra sizden uzak durmazlar ve barış teklif etmezler ve ellerini sizden çekmezlerse, o hâlde onları nerede bulursanız alın ‘yakalayın’ ve öldürün. Ve işte size, onların üzerine ‘saldırmanız için’ apaçık yetki verdik. ‘2:190, 9:1, 9:2’

 

4:92       Ve bir inançlının, bir inançlıyı öldürmesi, kasıtsız olması haricinde olamaz. Ve kim, bir inançlıyı kasıtsız öldürürse, o hâlde bir inançlı köle azat etmesi ve ölenin ailesine de diyet teslim edilmiş olması gerekir, onların ‘o diyeti’, sadaka olarak bağışlamaları başka. Fakat o ‘hatayla öldüren’ eğer, size düşman bir toplumdan olup ve o inançlılardan ise, o hâlde bir inançlı köle azat etmesi gerekir. Ve eğer sizlerle arasında kesin söz ‘anlaşma’ olan bir toplumdan ise, o hâlde ölenin ailesine teslim edilmiş bir diyet ve bir inançlı köle azat etmesi gerekir. Fakat ‘bunları’ yapmaya imkân bulamayan kimse ise, o hâlde tövbesinin Allâh tarafından kabulü için, artarda iki ay oruç tutsun. Ve Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:93       Ve kim, bir inançlıyı kasıtlı öldürürse, o hâlde onun cezası, içinde kalacağı cehennemdir. Ve Allâh ona öfkelenmiş ve ona lânet etmiştir ve onun için büyük azap hazırlamıştır.

 

4:94       Ey samimiyetle inananlar! Allâh yolunda ‘savaşmak üzere’ yolculuğa çıktığınızda artık ‘inançlıyı ayırt etmek için’ iyice araştırıp açığa çıkarın. Ve size selâm verip ‘teslim olan’ kimseye, dünya hayatının geçici yararlanmasını isteyerek: „Sen samimiyetle inanmış değilsin.“ demeyin. Ancak Allâh katında ganimet çoktur. Daha önce siz de bunun gibiydiniz, ne var ki Allâh sizin üzerinize lütuf verdi ‘hakikate yönlendiren yolu idrak ettiniz’. O hâlde iyice araştırıp açığa çıkarın. Şüphesiz Allâh, yaptıklarınız şeylerden haberdar olan, üstün bilgi sahibidir.

 

4:95       Özür sahibi olmaksızın, inançlılardan oturanlarla ‘seferden geri kalanlarla’, Allâh yolunda mallarıyla ve canlarıyla ‘Allâh için’ savaşanlar aynı değildir. Allâh, mallarıyla ve canlarıyla savaşanları derece bakımından, oturanlardan ‘kalanlardan’ üstün kıldı. Ve Allâh hepsine en güzelini vadetti. Ve Allâh, savaşanları büyük mükâfatla oturanlardan ‘kalanlardan’ üstün kıldı.

 

4:96       ‘Onlara’ O’ndan ‘Allâhü Teâlâ’dan’ dereceler ve bağışlanma ve şefkat, lütuf vardır. Ve Allâh, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:97       Şüphesiz, o kimseler ki, melekler, ‘İslâm’ı yaşamaya elverişli olmayan ortamda yaşayıp, haksızca’ kendi benliklerine eziyet edenleri vefat ettirirken dediler ki: „Siz neredeydiniz?“. ‘Onlar da’ Dediler ki: „Biz yeryüzünde aciz bırakılan, güçsüz kimselerdik.“. ‘Melekler’ Dediler ki: „Allâh’ın yeryüzü imkânları geniş değil miydi? O hâlde, orada ‘bir yerden bir yere’ hicret ‘göç’ etseydiniz!“. O hâlde, işte onlar… Onların barınağı cehennemdir ve ne fena bir varış yeridir ‘o’.

 

4:98       Ancak ‘göç için’ çaresiz erkeklerden ve kadınlardan ve evlatlardan, hiçbir çareye gücü yetmeyen ve bir yola ulaşamayanlar ‘haricinde’.

 

4:99       O hâlde, işte onları, Allâh’ın affetmesi umulur. Ve Allâh, affedici olandır, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır.

 

4:100     Ve kim, Allâh yolunda hicret ‘göç’ ederse, yeryüzünde göç edilecek yerler, birçok geniş imkânlar bulur. Ve kim, Allâh ve O’nun elçisine hicret ‘göç’ etmek için evinden çıkar, sonra da kendisine ölüm yetişirse, artık onun mükâfatı Allâh üzerine ‘Allâhü Teâlâ’ya ait’ olmuştur. Ve Allâh, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:101     Ve yeryüzünde yolculuğa çıktığınızda, eğer hakikat inkârcılarının size fitnelik ‘zarar’ edeceklerinden korkarsanız, o hâlde ibadeti ‘namazı’ kısaltmanızda size günah yoktur. Mutlaka hakikati inkâra şartlanmış olanlar, sizin için apaçık düşmandır.

 

4:102     Ve onların aralarında olduğunda, onlara ibadeti uyguladığında ‘namazı kıldırdığında’, öyleyse aralarından bir grup seninle beraber ‘namaza’ dursun ve silahlarını da ‘yanlarına’ alsınlar, böylelikle diğerleri secde ettikleri zaman, sizin arkanızda olsunlar. Ve ibadet etmemiş ‘namaz kılmamış’ olan grup da gelsin, böylelikle seninle beraber ibadetlerini etsinler ‘namazlarını kılsınlar’, koruma tedbirlerini ve silahlarını da alsınlar. Hakikat inkârcıları, silahlarınızdan ve mühimmatınızdan habersiz olmanızı ve nihayet sizin üzerinize bir tek baskınla hücum yapmayı isterler. Ve yağmur sebebiyle size eziyet oldu veya hasta olduysanız, silahlarınızı bırakmanızda size günah yoktur. Ve korunma tedbirlerinizi de alın. Şüphesiz Allâh, hakikati inkâra şartlanmışlar için alçaltıcı azap hazırlamıştır.

 

4:103     Nihayet ibadeti ‘namazı’ bitirdiğinizde, artık ayaktayken ve otururken ve yan üstü uzanmışken ‘sürekli’ Allâh’ı hatırlayın. Daha sonra güvenliğe kavuştuğunuzda, ibadeti ‘namazı’ titizlikle, gereğince tamamlayın. Şüphesiz ibadet ‘namaz’, samimiyetle inananlar üzerine vakitleri belirlenmiş ‘olarak’ yazıldı ‘zorunlu kılındı’.

 

4:104     Ve ‘düşmanınız olan’ toplumu aramaktan ‘onlar toparlanamadan takip etmekten’ yılmayın. Ayrıca eğer siz acı çekiyorsanız mutlaka onlar da acı çektiğiniz gibi acı çekiyorlar. Ve siz onların ümit etmedikleri şeyleri Allâh’tan ‘alacağınızı’ ümit ediyorsunuz. Ve Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:105     Şüphesiz Biz, sana kitabı ‘hakikat bilgisini’ adalet gereğince indirdik ki, insanlar arasında Allâh’ın sana gösterdiği şeylerle hükmet. Ve ‘güveni kötüye kullanan, zaafına veya şeytana uyup’ ihanet edenlere savunucu olma.

 

4:106     Ve Allâh’tan bağışlanma dile. Şüphesiz Allâh, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:107     Ve ‘güveni kötüye kullanan, zaafına veya şeytana uyup’ benliklerine ihanet edenleri savunma. Şüphesiz Allâh, ihanet eden günahkâr kimseleri sevmez.

 

4:108     ‘Onlar’ insanlardan gizlerler ve Allâh’tan gizleyemezler. Ve O ‘Allâhü Teâlâ’, razı olmayacağı sözlerle geceleyin gizlice kurguladıkları şeyleri düzenlerlerken, onlarla beraberdir. Ve Allâh, yaptıkları şeyi kuşatandır.

 

4:109     İşte siz böylesiniz. Dünya hayatında onları savundunuz, ya kıyâmet günü onlardan yana kim, Allâh ile mücadele edecek veya kim, onlara himayeci olacak?

 

4:110     Ve kim, fenalık yapar veya ‘günaha sebebiyet verecek işleri yapmakla’ kendi benliğine eziyet eder, sonra da Allâh’tan bağışlanma dilerse, bulur Allâh’ı, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayan, inançlıları esirgeyen, bahşeden.

 

4:111     Ve kim, bir günah kazanırsa, o hâlde onu ancak benliğine kazanır. Ve Allâh, en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:112     Ve kim, hata yaparak veya bir suç işleyerek günah kazanır, sonra atar ona ‘suça’ uzak olana, o hâlde o, iftirayı ve apaçık bir günahı yüklenmiş olur.

 

4:113     Ve eğer Allâh’ın lütfu ve O’nun şefkati, bağışlaması üzerine olmasaydı, aralarından bir grup elbette seni saptırmaya yeltenecekti. Ve ‘onlar’ benliklerinden başkasını saptıramazlar ve sana bir şeyle zarar veremezler. Ve Allâh, sana kitabı ‘hakikat bilgisini’ ve hükümlerini indirdi ve sana bilmediğin şeyleri öğretti. Ve Allâh’ın üzerindeki lütfu büyüktür.

 

4:114     ‘Onların’ gizli konuşmalarının çoğunda hayır yoktur. Sadaka vermeyi veya iyilik yapmayı veya insanların arasını düzeltmeyi emreden kimsenin konuşması başka. Ve kim Allâh rızasını istemek için bunları yaparsa, o hâlde yakında ‘âhirette’ vereceğiz ona büyük mükâfat.

 

4:115     Ve kim, kendisine yönlendirilme açıkça belli olduktan sonra, elçiye karşı gelir ve samimiyetle inananların yolunun haricinde bir yola uyarsa, onu yöneldiği şeye ‘hakikat inkârcılığına’ çeviririz ve onu cehenneme yaslarız. Ve ne fena varış yeridir ‘o’.

 

4:116     Şüphesiz Allâh, O’na ‘Kendisine’ bir benzer yakıştırılmasını bağışlamaz. Ve bunun haricinde şeylerde, dilediği ‘isteyen’ kimseyi bağışlar. Ve kim, Allâh’a bir benzer yakıştırırsa, o hâlde, uzak ‘geri dönülmez’ sapkınlığa sapmıştır.

 

4:117     ‘Allâhü Teâlâ’ya bir benzer yakıştıranlar’ O’nun ‘Allâhü Teâlâ’nın’ yanı sıra, dişileri ‘dişi olarak tanımladıkları Lât ve Uzzâ gibi putları’ davet ederler ‘taparlar’. Ve isyankâr şeytandan başkasını davet etmezler.

 

4:118     Allâh, ona ‘şeytana’ lânet etti. Ve ‘şeytan’ dedi ki: „Elbette, Senin kullarından belirli bir nasip edineceğim ‘ayartacağım’.“

 

4:119     „Ve onları mutlaka saptıracağım. Ve onları mutlaka hurafeye düşüreceğim. Ve mutlaka onlara emredeceğim, bu yüzden onlar mutlaka davarların kulaklarını yaracaklar. Ve onlara emredeceğim, böylelikle mutlaka Allâh’ın yarattığını değiştirecekler.“. Ve kim, Allâh’ın yanı sıra şeytanı dost edinirse, ancak apaçık bir zararla hüsrana uğramıştır.

 

4:120     ‘Şeytan’ onlara vadeder ve onları hurafeye düşürür. Ve şeytan, onlara aldatmacadan başka ‘bir şey’ vadetmez.

 

4:121     İşte onların barınağı cehennemdir. Ve ondan kaçış ‘imkânı’ bulamazlar.

 

4:122     Ve o kimseler ki, samimiyetle inandılar ve iyi niyet ve amaçlarla, yararlı gayretler yaptılar. Yakında onları altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacağız. Kalıcılardır onun içinde ebedî. Allâh’ın vaadi gerçektir. Ve kimdir, söylediğinde Allâh’tan daha doğru, tutarlı?

 

4:123     Sizin hurafelerinizle ve diğer kitapların varislerinin ‘Yahudiler ve Hristiyanların’ hurafeleriyle değil, kim bir fenalık yaparsa ‘ancak’ onunla cezalandırılır. Ve bulamaz kendisi için, Allâh’tan başka samimi dost ve yardım eden.

 

4:124     Ve kim, iyi niyet ve amaçlarla, yararlı gayretler yaptıysa, erkeklerden veya kadınlardan ve o samimiyetle inanmışsa, o hâlde, işte onlar, cennete girerler. Ve hurma çekirdeğinin üzerindeki oyuğu dolduracak kadar ‘bile’ haksızlık edilmezler.

 

4:125     Ve kim, dîn ‘İlâhi esaslar’ bakımından o kimseden daha iyidir ki, o yüzünü ‘benliğini’ Allâh’a Hanif ‘tek bir İlâh’a inanan’ olarak yöneltti, teslim etti. Ve o, iyi davranıp, iyilik edendir. Ve İbrâhîm’in milletine ‘aynı inancı paylaşanlara’ uydu. Ve Allâh, İbrâhîm’i dost edindi.

 

4:126     Ve Allâh’ındır göklerdeki şeyler ve yerdeki şeyler. Ve Allâh, her şeyi kuşatandır.

 

4:127     ‘Yâ Muhammed!’, Ve Kadınlar ‘ve onların mirasları’ hakkında senden fetva ‘açıklama’ istiyorlar. De ki: „Onlar hakkında size fetvayı Allâh veriyor; Onlar için yazılmış şeyleri ‘zorunlu kılınan mirası’ vermeyip ve kendilerini nikâhlamak istediğiniz yetim kızlara ve aciz bırakılan, güçsüz evlatlara ve yetimlere adil davranmanıza dair, kitapta ‘Kur’ân’da’ size okunan şeyler ‘hakikat bilgileri’ var.“. Ve hayır olarak ne yaparsanız, o hâlde şüphesiz Allâh, en iyi bilendir.

 

4:128     Ve eğer bir kadın kocasının geçimsizliğinden veya kaçınmasından korkarsa, artık ikisinin aralarını barışla düzeltmelerinde, her ikisinin üzerine de günah yoktur ve barış hayırlıdır. Benlikler cimriliğe ‘bencilliğe’ hazır kılınmıştır ‘elverişli yaratılmıştır’. Ve eğer iyi davranır ve ‘günahlardan’ korunup, ‘Allâhü Teâlâ’nın azabından’ korkup, ‘buyruklarına’ karşı gelmekten sakınırsanız, o hâlde mutlaka Allâh, yaptığınız şeylerden haberdar olan, üstün bilgi sahibidir.

 

4:129     Ve kadınlar arasında adaleti sağlamaya ne kadar özen gösterseniz de asla güç yetiremezsiniz. Öyleyse ‘birine’ büsbütün ilgilenip, böylelikle onu ‘diğerini’ askıdaymış ‘ne kocalı ne kocasız’ gibi bırakmayın. Ve eğer barışı esas alıp ‘geçimsizliği’ düzeltip ve ‘günahlardan’ korunur, ‘Allâhü Teâlâ’nın azabından’ korkar, ‘buyruklarına’ karşı gelmekten sakınırsanız, o hâlde mutlaka Allâh, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:130     Ve eğer ‘karı-koca’ ayrılırlarsa, Allâh kendi geniş imkânından hepsini varlıklı kılar. Ve Allâh, ilmi, kudreti, lütfu geniş olandır, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:131     Ve Allâh’ındır göklerdeki şeyler ve yerdeki şeyler. Ve ant olsun ki, Biz, sizden önce kitap ‘hakikat bilgisi’ verilenlere ve sizlere de yalnızca Allâh’a karşı ‘günahlardan’ korunup, ‘azabından’ korkup, ‘buyruklarına’ karşı gelmekten sakınmalarını vasiyet ettik. Ve eğer siz inkâr ederseniz bile, şüphesiz Allâh’ındır göklerdeki şeyler ve yerdeki şeyler. Ve Allâh, hiçbir şeye muhtaç olmayan, yüceltilip övülmeye lâyık olandır.

 

4:132     Ve Allâh’ındır göklerdeki şeyler ve yerdeki şeyler. Ve yeter Allâh, her hususta idareyi üstlenen, itimat edilen ‘olarak’.

 

4:133     Eğer O ‘Allâhü Teâlâ’, dilerse sizi giderir ‘yok eder’ ey insanlar ve ‘yerinize’ başkalarını getirir. Ve Allâh, bunun üzerinde, dilediğini yapmaya, yaratmaya güç yetirendir.

 

4:134     Kim ‘sadece’ dünya sevabını ‘kazancını’ isterse, o hâlde ‘bilsin ki’, dünya ve âhiret sevabı da ‘kazancı’ Allâh katındadır. Ve Allâh, işitmesi devamlı ve her şeyi kapsayan, işittiğine icabet edendir, her hâliyle görendir.

 

4:135     Ey samimiyetle inananlar! Allâh için adaleti kollayıcı şahitler olun. Kendinize veya anne-babanıza ve akrabalarınıza olsa bile, zengin veya fakir de olsalar. Çünkü Allâh, ikisine de daha yakındır ‘Allâh gerçeği bilir’. Öyleyse adaletli davranmak için, artık isteklerinize uymayın. Ve eğer dilinizi eğip bükerseniz ‘sözü değiştirirseniz’ veya kaçınırsanız, o hâlde şüphesiz Allâh, yaptığınız şeylerden haberdar olan, üstün bilgi sahibidir.

 

4:136     Ey samimiyetle inananlar! Allâh’a ve O’nun elçisine ve elçisine indirdiği kitaba ‘Kur’ân’a’ ve daha önce indirdiği kitaba ‘diğer mukaddes kitaplara’ inanın. Ve kim, Allâh’ı ve meleklerini ve kitaplarını ‘hakikat bilgisini’ ve elçilerini ve âhiret gününü inkâr ederse, o hâlde uzak ‘geri dönülmez’ sapkınlığa sapmıştır.

 

4:137     Mutlaka, o kimseler ki ‘Yahudiler’ inandılar, sonra ‘buzağıya ibadet edip’ inkâr ettiler. Sonra yine ‘tövbe edip Tevrât’a’ inandılar, sonra ‘Hz. Îsâ a.s.’ı’ inkâr ettiler. Daha sonra da hakikat inkârcılığını artırdılar. Allâh, onları bağışlayacak ve onları ‘razı olduğu’ yola yönlendirecek değildir.

 

4:138     ‘Yâ Muhammed!’, müjdele ikiyüzlülere, onlar için elem azap olduğunu.

 

4:139     O kimseler ki ‘ikiyüzlülük yapanlar’, samimiyetle inananlardan başka, hakikati inkâra şartlanmışları dostlar edinirler. Üstünlüğü onların yanında mı arıyorlar? Ancak şüphesiz, güç, galibiyet, üstünlük tamamen Allâh’ındır.

 

4:140     Ve O ‘Allâhü Teâlâ’, kitapta ‘Kur’ân’da’ size indirmişti ki: „Allâh’ın âyetlerinin ‘hakikat bilgisinin’ inkâr edildiğini ve onlarla alay edildiğini işittiğinizde, artık ondan başka bir söze dalıncaya kadar, onlarla beraber oturmayın. Yoksa mutlaka, siz de onlar gibi olursunuz.“. Mutlaka Allâh, ikiyüzlülük yapanların ve hakikati inkâra şartlanmışların hepsini cehennemde toplayacak olan, varlıkları bir araya getiren, birleştirendir.

 

4:141     O kimseler ki ‘ikiyüzlülük yapanlar’, sabırsızlanırlar, öyle ki, size Allâh’tan bir zafer olunca dediler ki: „Biz sizlerle beraber olmadık mı?“. Ve eğer hakikati inkâra şartlanmışların zaferden bir nasibi olduğunda dediler ki: „Biz sizin üzerinizi kaplamadık mı ‘siper olmadık mı?’. Ve size inananlardan ‘gelecek tehlikeye’ mâni olmadık mı?“. Artık Allâh, kıyâmet günü sizin aranızda hükmedecektir. Ve Allâh hakikat inkârcılarına, samimiyetle inanmışlar üzerine ‘aleyhine’ asla bir yol açacak değildir.

 

4:142     Doğrusu ikiyüzlülük yapanlar, Allâh’ı kandırırlar. Ve O ‘Allâhü Teâlâ’, onları kandırandır. ‘Yaptıklarının devamına müsaadesiyle, aleyhlerine oluşturandır.’ Ve onlar, ibadete ‘namaza’ kalktıklarında üşenerek kalkarlar, insanlara gösteriş yaparlar. Ve Allâh’ı pek az hariç hatırlamazlar.

 

4:143     Onlar ‘ikiyüzlülük yapanlar’, bunların ‘inanmışların ve inkârcıların’ arasında bocalayıp duranlardır. Ne bunlarla ve ne de onlarla olurlar. Ve Allâh, kimi ‘inkârı sebebiyle’ sapkınlıkta bırakırsa, artık onun için asla bir yol bulamazsın.

 

4:144     Ey samimiyetle inananlar! İnançlıları bırakıp, hakikati inkâra şartlanmışları dostlar edinmeyin. Kendi aleyhinize, Allâh’a apaçık bir delil mi kılmak istiyorsunuz?

 

4:145     Şüphesiz ikiyüzlülük yapanlar, ateşin en aşağı tabakasındadırlar. Ve onlar için ‘azaba karşı’ asla yardımcı bulamazsın.

 

4:146     Tövbe edenler ve durumlarını düzeltenler ve Allâh’a sarılanlar ve dînlerini ‘İlâhi esasları’ Allâh için has kılanlar başka. O hâlde, işte onlar, samimiyetle inananlarla beraberlerdir. Ve Allâh, yakında ‘âhirette’ samimiyetle inanmışlara büyük mükâfat verecektir.

 

4:147     Eğer siz ‘verilen imkânlara’ şükrederseniz ve samimiyetle inanırsanız, Allâh size azabı neylesin? Ve Allâh, şükrün karşılığını cömertçe veren, en iyi bilendir.

 

4:148     Allâh kötü sözün açıkça söylenmesini sevmez, kendisine haksızlık yapılan kişinin ‘söylemesi’ başka. Ve Allâh, işitmesi devamlı ve her şeyi kapsayan, işittiğine icabet edendir, en iyi bilendir.

 

4:149     Eğer bir hayrı açıklarsanız veya gizlerseniz veya fenalığı affederseniz, o hâlde mutlaka Allâh affedici olandır, dilediğini yapmaya, yaratmaya güç yetirendir.

 

4:150     Mutlaka, o kimseler ki, Allâh’ı ve elçilerini inkâr ederler ve Allâh ve O’nun elçileri arasında ayırım yapmak isterler. Ve derler ki: „Bir kısmına inanırız, bir kısmını inkâr ederiz.“. Ve bunların ‘inanmakla inkârın’ arasında bir yol tutmak etmek isterler.

 

4:151     İşte onlar… Onlar gerçek hakikat inkârcılarıdır. Ve Biz hakikati inkâra şartlanmışlar için alçaltıcı azap hazırladık.

 

4:152     Ve o kimseler ki, Allâh’a ve O’nun elçilerine samimiyetle inanırlar ve onların arasından ‘hiç’ birini ‘diğerinden’ ayırmazlar. İşte onlar ki… Onlara mükâfatları yakında ‘âhirette’ verilecektir. Ve Allâh, fazlalığına bakmaksızın günahları örten, bağışlayandır, inançlıları esirgeyen, bahşedendir.

 

4:153     Diğer kitapların varisleri ‘Yahudiler’ senden, kendilerine gökten bir kitap indirmeni istiyorlar. Hatta Mûsâ’dan, bundan daha büyüğünü istemişlerdi de demişlerdi ki: „O hâlde bize Allâh’ı açıkça göster.“. Bu yüzden ‘iftirayla, benliklerine’ eziyetleri sebebiyle onları bayıltan çarpılma aldı. Sonra kendilerine açık deliller gelmesinin ardından buzağıyı ‘ilâh’ edindiler. Ancak ‘buna rağmen’ onları bundan affettik ve Mûsâ’ya apaçık kudret verdik.

 

4:154     Ve kesin sözleri sebebiyle Tur’u ‘Tur dağını’ onların üstüne yükselttik. Ve onlara dedik ki: „Bu kapıdan secde ederek girin.“. Ve onlara dedik ki: „Cumartesi gününde sınırları aşmayın.“. Ve onlardan çok sağlam kesin söz aldık.

 

4:155     Ancak, onların kesin sözlerini bozmaları ve Allâh’ın âyetlerini ‘hakikat bilgisini’ inkâr etmeleri ve peygamberleri haksız yere öldürmeleri ve onların „Bizim kalplerimiz örtülü. ‘bize ne söylersen kâr etmez’ „ sözleri sebebiyle. Aksine, Allâh, hakikati inkâra şartlanmaları sebebiyle onların ‘kalplerinin’ üzerini mühürledi ‘idrak kuvveleri kilitlidir 2:88’. Artık onların pek azı hariç, samimiyetle inanmazlar.

 

4:156     Ve onların inkârları ve Meryem’e ‘babasız evlat doğurdu’ sözleri büyük iftiradır.

 

4:157     Ve onların, „Doğrusu, Allâh’ın elçisi Meryem’in oğlu Îsâ Mesih’i biz öldürdük.“. sözleri ‘iftiradır’. Ve onu öldürmediler ve onu asmadılar. Fakat ‘öldürülen kişi’ onlara, ‘Hz. Îsâ a.s.’a’ benzer olarak gösterildi. Ve doğrusu onun hakkında anlaşmazlığa düşenler, ondan ‘bu konuda’ elbette kuşku içindedirler. Onların, onunla ilgili zanna uymaktan başka bir bilgileri yoktur. Ve onu kesinlikle öldürmediler.

 

4:158     Aksine, Allâh onu kendisine yükseltti. Ve Allâh daima üstün gelen, eşi benzeri olmayandır, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:159     Ve diğer kitapların varislerinden ‘Yahudiler ve Hristiyanlardan’, illâki ‘hepsi’ ölümünden önce mutlaka ona ‘Hz. Îsâ a.s.’a’ inanacaklar. Ve o ‘Hz. Îsâ a.s.’, kıyâmet günü onların üzerine şahit olur.

 

4:160     Böylelikle, Yahudi olanların yaptıkları ‘iftirayla, benliklerine’ eziyetleri sebebiyle ve birçoğunu Allâh yolundan alıkoymaları sebebiyle, kendileri için helâl kılınmış ‘izin verilen’ temiz ‘yiyecekleri’ onlara haram kıldık ‘yasakladık’.

 

4:161     Ve ondan yasaklanmış oldukları hâlde ve faiz almaları ve insanların mallarını gerekçesiz yemeleri ‘yüzündendir’. Ve Biz hazırladık, aralarından hakikati inkâra şartlanmışlar için elem azap.

 

4:162     Lâkin aralarından ilimde derinleşmiş olanlar ve samimiyetle inanmışlar, sana indirilen şeye ‘hakikat bilgisine’ ve senden önce indirilen şeye ‘hakikat bilgisine’ samimiyetle inanırlar. Ve ibadeti titizlikle, gereğince uygulayanlar ve zekât verenler ve Allâh’a ve âhiret gününe inananlar, işte onlara yakında ‘âhirette’ büyük mükâfat vereceğiz.

 

4:163     Şüphesiz Biz, Nûh’a ve ondan sonraki peygamberlere vahyettiğimiz gibi sana da vahyettik. Ve İbrâhîm’e ve İsmâîl’e ve İshâk’a ve Yâkub ve torunlarına ve Îsâ’ya ve Eyyûb’a ve Yûnus’a ve Hârûn’a ve Süleyman’a da vahyettik. Ve Dâvûd’a Zebur’u verdik.

 

4:164     Ve daha önce sana bahsettiğimiz elçilere ve sana bahsetmediğimiz elçilere de ‘vahyettik’. Ve Allâh, Mûsâ ile kelimelerle konuştu.

 

4:165     ‘Hakikat bilgisi ve cennet ile’ Müjdeleyici ‘2:25, 2:97’ ve ‘kıyâmet ile’ uyaran elçiler ‘gönderdik ki’, insanların, elçilerden sonra Allâh üzerine ‘kullanabilecekleri’ delili olmasın. Ve Allâh, daima üstün gelen, eşi benzeri olmayandır, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:166     Lâkin Allâh sana indirdiği şeyi ‘hakikat bilgisini’ kendi ilmiyle indirdiğine şahitlik eder. Ve melekler de şahitlik ederler. Ve yeter Allâh, her yerde hazır, her şeyin iç yüzünün farkında ve şahit ‘olarak’.

 

4:167     Şüphesiz, o kimseler ki, hakikati inkâra şartlanmışlardır ve Allâh yolundan alıkoyarlar. ‘Onlar’ uzak ‘geri dönülmez’ sapkınlığa sapmışlardır.

 

4:168     Şüphesiz, o kimseler ki, hakikati inkâra şartlanmışlardır ve ‘iftirayla, benliklerine’ eziyet ederler. Allâh, onları bağışlayacak ve onları ‘razı olduğu’ usulün yoluna yönlendirecek değildir.

 

4:169     Ancak cehennem yolu ‘haricinde’, kalıcılardır ebedî onun içinde. Ve bu, Allâh için kolaydır.

 

4:170     Ey insanlar! Rabbinizden size elçi gelmiştir, gerçek ‘hakikat bilgisi’ ile. O hâlde samimiyetle inanın ki, ‘bu’ sizin için hayırlıdır. Ve eğer inkâr ederseniz, şüphesiz Allâh’ındır göklerdeki şeyler ve yerdekiler de. Ve Allâh en iyi bilendir, her şeyi yerli yerince yapan, adaletle hükmedendir.

 

4:171     Ey diğer kitapların varisleri ‘Hristiyanlar!’. Dîninizde ‘İlâhi esaslarda’ aşırılık etmeyin ve Allâh üzerine doğru olandan başka ‘bir şey’ söylemeyin. Mesih Îsâ, Meryem’in oğludur ve sadece Allâh’ın elçisi ve O’nun ‘Ol!’ kelimesidir. ‘Hz. Cebrâîl a.s.’ Onu Meryem’e ulaştırdı ve o, Kendisinden bir ruhtur. Öyleyse Allâh’a ve O’nun elçilerine inanın. Ve ‘baba Allâh, oğul Allâh ve kutsal Ruh diye, Allâh’ „Üçtür“ demeyin, vazgeçin, sizin için hayırlıdır. Allâh sadece yegâne İlâh’tır. O’nu, evlat sahibi olmak ‘gibi’ noksan sıfatlardan, kusurdan ve eksiklikten uzak tutun. ‘2:168-169, 6:100, 7:33’ Göklerdeki şeyler ve yerdeki şeyler Onun’dur. Ve yeter Allâh, her hususta idareyi üstlenen, itimat edilen ‘olarak’.

 

4:172     Mesih ‘Hz. Îsâ a.s.’, Allâh’a ‘hizmetle, ibadetle’ kulluk etmekten asla çekinmez ve ‘Allâhü Teâlâ’ya’ yakınlaştırılmış melekler de. Ve kim, O’na ‘hizmetle, ibadetle’ kulluk etmekten çekinir ve büyüklenirse, nihayet ‘Allâhü Teâlâ’ onların hepsini yakında ‘âhirette’ huzuruna toplayacaktır.

 

4:173     Ancak, o kimselere ise, samimiyetle inandılar ve iyi niyet ve amaçlarla, yararlı gayretler yaptılar. Öyleyse onların mükâfatları onlara fazlasıyla verilir ve ‘Allâhü Teâlâ’, onlara kendi lütfundan daha da arttırır. Ve ‘Allâhü Teâlâ’ya ibadet etmekten’ çekinen ve büyüklenen kimselere ise, bu yüzden onlara, elem azap ile azap edilir. Ve onlar, kendileri için Allâh’ın yanı sıra bir samimi dost ve yardımcı bulamazlar.

 

4:174     Ey insanlar! Rabbinizden size kesin delil gelmiştir. Ve size apaçık bir aydınlık ‘hakikat bilgisi’ indirdik.

 

4:175     Ama ancak, o kimseler ki, Allâh’a samimiyetle inandılar ve ona ‘hakikat bilgisine’ sarıldılar. Öyleyse yakında ‘âhirette’ onları, kendisinden bir şefkatin, bağışlanmanın ve lütfun içine koyacak. Ve onları, ‘razı olduğu’ yol doğrultusunda yönlendirecektir.

 

4:176     ‘Yâ Muhammed!’, Senden fetva ‘açıklama’ istiyorlar. De ki: Allâh, anne-baba ve evlatsız kimseler hakkında şöyle fetva veriyor. Eğer kişinin ‘erkeğin’ ölümünde, onun evladı yoksa ve kız kardeşi varsa, o hâlde bıraktığının yarısı onundur. Ve eğer onun ‘ölen kız kardeşin’ oğlu yoksa o ‘erkek kardeş’, ona ‘kız kardeşe’ varis olur. Fakat eğer iki kız kardeşi varsa, o hâlde bıraktığının üçte ikisi onlarındır. Ve eğer kadın ve erkek birçok kardeşlerse, o hâlde iki kız kardeş hissesi kadarı erkeğindir. Allâh, şaşırırsınız diye size açıklıyor. Allâh en iyi bilendir.