Er-Rahmânû:

 

Rahmân = Allâh’a ait özel bir isim ve sıfattır. Allâh’ın ulûhiyetini ifade ettiğinden, Allâh’tan başkası için veya başka anlamlarda kullanılmamıştır. Bununla, ibadete hak kazananın Rahmân olduğu haber verilmektedir. 43:45, 43:84 Bunu destekler. Rahmân sûresi 55. Sûredir; 25:60’ta 2 kez geçer. Allâh’ın, Rahmân ismi Kur’ân’da 55 sûrenin 55 âyetinde kullanılır. Kamer sûresi 55 âyeti olan tek sûredir ve tüm âyetlerinin sonu „Rahmân“ andırırcasına ‘RA’ ile biter.

 

Allâh’ın sıfatı olarak, „sonsuz şefkatle merhamet eden“, demek mümkünse de, Rahmân kelimesini, Türkçe bir kelime ile tercüme etmek imkânsızdır. Türkçedeki „merhamet“ ifadesi gibi, sadece insaf eden, acıyan değil; Musibeti, sıkıntıyı giderip yerine lütfu, devayı, ferahı, hayrı, iyiliği ve bolluğunu, hem de sürekli ve sonsuzluğunu, ayırım yapmadan yarattığı bütün varlıklara bağışın ifadesidir. Allâh’ın mutlak ve muhteşem şefkat ve merhametinin, en yüksek derecesinin ifadesidir.

 

>1:2, 2:163, 13:30, 17:110, 19:18, 19:26, 19:44, 19:45, 19:58, 19:61, 19:69, 19:75, 19:78, 19:85, 19:87, 19:88, 19:91, 19:92, 19:93, 19:96, 20:5, 20:90, 20:108, 20:109, 21:26, 21:36, 21:42, 21:112, 25:26, 25:59, 25:60, 25:63, 26:5, 27:30, 36:11, 36:15, 36:23, 36:52, 41:2, 43:17, 43:19, 43:20, 43:33, 43:36, 43:45, 43:81, 50:33, 55:1, 59:22, 67:3, 67:19, 67:20, 67:29, 78:37, 78:38<

 

Huve ellezî:

 

Er-Rahmânû: